محدودیت زمانی صادرات و نبود زیرساخت های لازم برای صدور سناسه محصول، فعالیت باغداران کیوی در غرب گیلان را با مشکل مواجه کرده است.

به گزارش چوبر نیوز، علی صفرزاده نایب رئیس انجمن کیوی گیلان با اشاره به فصل برداشت محصول از باغات غرب گیلان گفت: محدودیت صادرات کیوی باید برداشته شود و از تیر و مرداد محصول متناسب صادرات باید به تناوب صادر شود چرا که هرگونه محدودیت زمانی برای صادرات، منجر به ضربه بزرگ به باغداران می شود.
صفرزاده با انتقاد از رفتار برخی سردخانه داران منطقه افزود: با اضافه شدن سردخانه‌های متعدد و استفاده از تسهیلات دولتی، برخی سردخانه داران ادعا می کنند سود ما در این است که کیوی وارد سردخانه ما بشود تا هزینه‌های ما جبران شود در حالیکه باغداران عقیده دارن این محدودیت زمانی فقط برای پر شدن سردخانه‌هاست، نه به نفع باغداران و کشاورزان.
نایب رئیس انجمن کیوی گیلان ادامه داد: در منطقه تالش پاییز که شروع می‌شود، بارندگی، باد گرم و یخبندان و سرمای شدید داریم. وقتی باغدار را مجبور می‌کنند در یک بازه زمانی محدود ۴۵ روزه کل حجم باغ‌ها رو برداشت کنه، با خراب شدن شرایط جوی، عطای سود محصول را به لقایش می بخشد و محصول را زیر قیمت می فروشد تا از بین نرود. و اینجا سرمایه‌دار محصول را به قیمت پایین می خرد و در سردخانه نگه می دارد و سپس با چندین برابر قیمت می فروشد در حالیکه کشاورزان در هزینه های کاشت و داشت و برداشت مانده اند.

وی گفت: دلال در بازار امارات کیوی را پای یخچال ۶۰ سنت تا ۱ دلار می‌خرد و چند قدم اون‌ طرف‌تر سه برابر قیمت می‌فروشد! این یعنی ظلم به باغدار و کشاورزان ما.صفرزاده تاکید کرد: تقاضا داریم از وزیر محترم جهاد کشاورزی، کمیسیون کشاورزی مجلس و استانداران محترم و روسای سازمان جهاد کشاورزی که این محدودیت را بردارند.

فرهاد آهنگی یکی از باغداران منطقه غرب گیلان هم گفت: ۹۰ درصد مردم منطقه غرب گیلان کیوی‌کار هستند و کل هزینه زندگی‌شان از همین راه تامین می شود. اما کودی که قبلاً می‌گرفتیم ۷۰۰–۸۰۰ هزار تومان یا ۲ میلیون تومان، الان شده ۸ میلیون، ۱۲ میلیون، ۱۶ میلیون تومان! حالا که محصول به بار نشسته و فصل برداشت است، دلالان میان وسط و کیوی‌ای که ارزش واقعی آن  بیش از ۱۵۰ هزار تومان است به قیمت پایین می‌خرند و صدای کشاورز به جایی نمی رسد.

آهنگی اضافه کرد: علاوه بر محدودیت صادرات و افزایش هزینه های تولید، از امسال اخذ شناسه محصول هم اجباری شده اما زیرساختهای لازم از قبل تدبیر نشده و گرفتن شناسه تولید برای کشاورزان در این محدودیت زمانی بسیار سخت و طاقت فرسا شده است. بطوریکه در اکثر مواقع یا سامانه سانکا قطع است یا نیروی لازم برای ثبت مشخصات باغها وجود ندارد.