در سینه این خاک انسان هایی آرامیده اند که در زمان خود سردار زمان بودند و برای حفظ خاک وطن از جان گذشته اند.
به گزارش چوبر نیوز حاج حسامالدین مجیدی، فرزند برومند ویزینه تالش، در سال ۱۲۸۶ در غرب گیلان منطقه ای به نام کرگانرود دیده به جهان گشود؛ مردی از تبار بزرگزادگان گیلان که سالها بارِ سنگین ریاست ایل، طایفه و عشایر شمال کرگانرود تالش را بر عهده داشت. سال ها برای امنیت و اسایش منطقه، مدیریت جامعه محلی خود و گیلان و اردبیل تلاش کرد. دو نشان رشادت و شجاعتی که بر سینهاش میدرخشید؛ یادگار روزهایی بود که جان خویش را در راه مردم و میهن، بیپروا در میان گذاشت.
او از مهربانترین و مردمدوستترین چهرههای خطه گیلان، اردبیل و تالش بود؛ خوانینی که نژاد و نجابتش زبانزد مردم شمال ایران بود. رشادتهایش در ماجرای نجات آذربایجان و ایستادگیاش در برابر یورش دموکراتها برای اشغال ایران، نام او را در تاریخ این سرزمین ماندگار کرد.
در روزگار سختی که دولت اتحاد جماهیر شوروی در پی جدایی تالش از ایران بود، حسامالدین مجیدی قامت استوار کرد؛ رنجها کشید، بارها زخمی و زندانی شد و تا مرز مرگ پیش رفت، اما هرگز از پاسداری خاک وطن دست نکشید.
سرانجام در اسفند ۱۳۴۲، این مرد بزرگ در زادگاهش، ویزینه تالش، چشم از جهان فرو بست؛ اما یاد و نامش همچنان در دل مردم این دیار زنده است.
